Steeds minder bang

Als u dit verhaal leest, denkt u misschien: “Die Vicky is zeker pas kort bij The Donkey Sanctuary.” Niets is echter minder waar: dit ezeltje woont al járen bij ons! En is ze dan nog steeds zo bang? Heeft ze na al die jaren nog steeds therapie nodig? Jawel maar… het gaat steeds beter met haar!

Zoals er altijd al vrolijke, nieuwsgierige, moedige, sterke of dominante ezels waren, zullen er ook altijd kwetsbare, nerveuze en angstige exemplaren zijn. Zoals Vicky. Haar eigenaar wist zich geen raad meer met haar gedrag en stond het dier in 2018 aan The Donkey Sanctuary af. Wij ontdekten al snel wat de man bedoelde: Vicky was zo bang voor mensen dat ze zich niet liet behandelen. En dat is knap lastig als een ezel hoef- of gebitsverzorging nodig heeft. Dat laat ze dan ook alleen maar toe onder volledige narcose. En dat is natuurlijk niet de bedoeling van alledaagse zorg.

We stelden daarom een trainingsprogramma op met als doel Vicky een gevoel van veiligheid, geborgenheid en vertrouwen te geven. Dat begon door haar telkens te belonen als ze zich liet benaderen. Daar ging al gauw een jaar overheen! Vervolgens moest Vicky leren een halster te accepteren. En heel geleidelijk aan moest ze ook niet meer bang zijn rond haar nek en schouders aangeraakt te worden, en nog later langs haar poten en hoeven.



Ja, alles ging die eerste jaren heel geleidelijk met Vicky. Maar tussen 2023 en 2025 boekte Vicky ineens veel meer vooruitgang. Ze merkte dat mensen een bron van troost kunnen zijn in plaats van angst. Vicky is inmiddels overal in haar wei gemakkelijk te benaderen. Ze laat zich aanraken. Een halster is geen enkel probleem meer.

De zorg van de hoefsmid en tandheelkundige ingrepen, díé kunnen nog steeds niet zonder narcose. Maar met uw steun (deze jarenlange therapie is uiteraard erg kostbaar) móét het lukken Vicky ook op een normale manier te behandelen. Is het niet dit jaar, dan het volgende. Helpt u met een gift?