Hoe zit dat toch met die stelletjes?

Officieel heet het paarvorming. En het staat voor de zeer hechte, vaak levenslange band die twee ezels aangaan. Vaak zijn het een hengst en merrie maar hechte vriendschappen tussen ezels van hetzelfde geslacht komen ook voor. Wat kunnen we hiervan leren?

Dat je altijd de juiste ezels bij elkaar moet plaatsen. En dat je heel goed moet letten op de signalen die bij ezels op genegenheid wijzen, op liefde zelfs. Die signalen komen niet zomaar uit onze hoge hoed trouwens: die zijn onlangs wetenschappelijk bevestigd in een uitgebreide gedragsstudie.

Laten we de signalen bekijken. Hannah Bryer, ons hoofd welzijn, zegt hier het volgende over: "Ezels die aan elkaar gehecht zijn, grazen meestal dicht bij elkaar en raken elkaar vaak met hun neuzen aan. Als je er één verplaatst, volgt de ander.”



Neem Peanut en Maverick, die bij ons in Sidmouth wonen. Ze zijn samen opgegroeid, zoeken elkaar altijd op, en delen hun speelgoed en eten. Je ziet ze zij aan zij staan terwijl ze knabbelen aan hun favoriete lekkernijen. Regelmatig rennen ze ook samen rond in hun weiland.

Wat zou er gebeuren als je Peanut en Maverick van elkaar scheidt? Hannah: “Dan zullen ze van streek raken. Ze kunnen zwaarder ademen. Gaan heen en weer lopen, met hun hoeven op de grond stampen, balken om hun vriend te vinden. Naast deze noodsignalen kunnen ezels uiteindelijk ook op de stress van de scheiding reageren door weigeren te eten. Dat kan leiden tot hyperlipidemie waaraan ezels zelfs kunnen overlijden.”

Paarvorming speelt ook een belangrijke rol bij medische behandelingen. Zo zorgden we er bij het ontwerpen van ons ezelziekenhuis voor dat er ruimte was voor een maatje om met de ezelpatiënt mee naar binnen te gaan. Die moet ook bij voorkeur in het zicht blijven. En ook tijdens het herstel na afloop van een operatie is het vriendje van harte welkom.

Tot slot: hebben alle ezels een vaste partner? Nee. Soms verkeren ze liever in groter gezelschap. En soms hebben ze de ware gewoon nog niet ontmoet. Ezels zijn soms net mensen…